یکصد درس از اساتید عکاسی خیابانی؛ درس هفتم

قبل از شروع هر چیز باید اعتراف کنم که من مترجم نیستم و فقط و فقط از علاقه‌مندان عکاسی و به خصوص عکاسی خیابانی هستم، اریک کیم از عکاسان و مدرسان معاصر عکاسی خیابانی است که من به شخصه وبلاگش را دنبال میکنم، مجموعه ای از پستهای ایشان را جذاب و راهگشای خود در آموختن این گونه عکاسی یافتم، خالی از لطف ندیدم که آنها را در اینجا با شما علاقمندان به اشتراک بگذارم. در صورت علاقه، “Subscribe” شوید تا از نشر پستهای بعدی مطلع شوید.

Eric Kim; New Orleans, 2015
Eric Kim; New Orleans, 2015

” من هرگز بدون استفاده از منظره یاب عکاسی نمیکنم.”

 ــ گری وینوگراند

یکصد درس از اساتید عکاسی خیابانی؛ درس هفتم: بدون توجه کافی به موقعیت و استفاده از منظره یاب، در Waist-Level عکاسی نکنید.

یکی دیگر از اشتباهات رایج عکاسان مشتاق خیابانی این است که آن‌ها سعی دارند تا با عکاسی از طریق همطراز کردن دوربین با سطح سینه (Waist-Level) و بدون توجه کافی به موقعیت و استفاده نکردن از منظره یاب اصلی (The Hip)، بر ترس‌شان نسبت به عکاسی خیابانی غلبه کنند.
به شخصه زمانی که شروع به عکاسی خیابانی کردم، کاملا وابسته به عکاسی بدون استفاده از منظره یاب بودم، چرا که می‌ترسیدم تا هنگام عکاسی بی‌پرده و بدون اجازه از غریبه‌ها گرفتار شوم!
گری وینوگراند یکی از پرکارترین عکاسان خیابانی در طول تاریخ است. او با دوربین‌های Leica M4، لنزهای 28 میلی متری عکاسی می‌کرده و به دلیل خلق عکاسی‌های لایه بندی شده، حاشیه‌ای و عکاسی کاندید (Candid) شناخته شده است. اگر به یوتیوب سر بزنید خواهید دید که او چگونه به موضوعی که می‌خواست از آن عکس بگیرد نزدیک می‌شد، او همیشه هنگام عکاسی سریعاً از طریق منظره یاب خود دوربین نگاه می‌کرد. این موضوع به او این امکان را می‌داد تا با دقت فریم را تنظیم کرده و لحظات جالبی را که می‌یافت ثبت کند.

“[با عکاسی بدون نگاه کردن به منظره یاب]، شما کنترل فریم بندی‌تان را از دست می‌دهید.” ــ گری وینوگراند

طبق تجربیات من، منظره یاب هنگام عکاسی به مانند یک عصا است. هر چقدر بیش‌تر از این منظره یاب استفاده نکردم، اعتماد به نفسم به عنوان یک عکاس خیابانی کمتر شد. نه تنها این موارد، بلکه همان طوری که گری وینوگراند (Garry Winogrand) گفت، من کنترل فریم بندیم را از دست می‌دهم. عکس‌های من قاب بندی ضعیفی دارند، کج افتاده‌اند و هر عکسی که گرفته‌ام نیمه خوب بوده‌اند و آن هم شاید به خاطر شانسم بوده است.
به عنوان یک عکاس خیابانی، شما هیچ کاری را اشتباه انجام نمی‌دهید. شما سعی می‌کنید تا تصاویری خلق کنید تا مردم بتوانند با آن همدردی کنند. اگر این برگ برنده در دست عکاسان خیابانی نبود، مورخان هیچ ایده‌ای نداشتند که مردم در گذشته در فضاهای عمومی چه کارهایی انجام می‌دادند. تمام عکس‌های خیابانی نمادین گرفته شده توسط هانری کارتیه برسون، هلن لویت و ویویان مایر وجود نداشتند.
اعتماد به نفس داشته باشید. به خودتان ایمان داشته باشید. با عکس گرفتن از طریق منظره یاب، به کل جهان نشان دهید که شما هیچ کاری را اشتباه انجام نمی‌دهید. همچنین با استفاده از منظره یابتان (یا صفحه نمایش LCD)، می‌توانید کنترل بهتری روی فریم بندی و ترکیب بندی‌تان داشته باشید.
زمانی که در حال گرفتن عکس خیابانی گرفتار شوید، چه کار می‌کنید؟
پیشنهاد من: به موضوع عکاسی خود نگاه کنید، لبخند بزنید، بگویید “متشکرم” و بروید.

اریک کیم
مترجم: داوود مددپور

Share your thoughts