یکصد درس از اساتید عکاسی خیابانی؛ درس پنجم و ششم

قبل از شروع هر چیز باید اعتراف کنم که من مترجم نیستم و فقط و فقط از علاقه‌مندان عکاسی و به خصوص عکاسی خیابانی هستم، اریک کیم از عکاسان و مدرسان معاصر عکاسی خیابانی است که من به شخصه وبلاگش را دنبال میکنم، مجموعه ای از پستهای ایشان را جذاب و راهگشای خود در آموختن این گونه عکاسی یافتم، خالی از لطف ندیدم که آنها را در اینجا با شما علاقمندان به اشتراک بگذارم. در صورت علاقه، “Subscribe” شوید تا از نشر پستهای بعدی مطلع شوید.

Eric Kim; SF, 2015
Eric Kim; SF, 2015

یکصد درس از اساتید عکاسی خیابانی؛ درس پنجم: چالش 0/7 متر

برای آنکه بتوانید با آسودگی تمام به سوژه های خود نزدیک شوید، این تکلیف از دوستم ساتوکی ناگاتا را امتحان کنید؛ برای یک ماه تمام تنها عکس هایی به فاصله ی 7/0 متری از سوژه هایتان ثبت کنید. برای انجام تکلیف فوق، دوربین خود را بر روی فوکوس دستی تنظیم کنید و با برچسبی فوکوس لنز خود را برای آن فاصله علامت گذاری کنید.
به کمک این محدودیت خلاقه، چگونگی درگیر شدن با سوژه هایتان را خواهید آموخت و همچنین به آنها آسودگی و راحتی در حین عکاسی از فاصله ای اینچنین نزدیک را انتقال خواهید داد. با کسب اجازه شروع کنید، و زمانیکه جرات بیشتری احساس کردید، کاندید (Candid) آغاز به عکاسی کنید.

Eric Kim; London, 2014
Eric Kim; London, 2014

یکصد درس از اساتید عکاسی خیابانی؛ درس ششم: عکس های خود را دست نخورده رها کنید.

من به هر دو صورت دیجیتال و آنالوگ عکاسی می کنم اما یکی از بزرگترین محاسن عکاسی آنالوگ این است که شما بطور اجتناب ناپذیری قادر نیستید عکس ها را بلافاصله بعد از ثبت آن ها مشاهده کنید.
در عکاسی آنالوگ، من معمولاً حلقه ی فیلم را تا مدت زمان شش ماه تا یکسال ظاهر نمی کنم. این کار به من کمک شایانی می کند تا رابطه ی عاطفی ام را با عکس ها قطع گردانم، و این همان چیزیست که به من اجازه می دهد بیطرفانه تر بر آنها نظر بیندازم.
اما در عکاسی دیجیتال، این مقوله را با توجه به اینکه تمایل زیادی به دیدن عکس ها بلافاصله بعد از ثبتشان دارم، بسیار دشوارتر یافتم.
برای ثبت این عکس، این خانم را در لندن و در مجاورت تابلوی تبلیغاتی واقع در پشت سرش دیدم. به او نزدیک شدم، و دو عکس از او ثبت کردم، هر دو با فلش. در یکی از فریم ها او به خارج از کادر نگاه می کرد و در دیگری مستقیما به من. در ابتدا تصور نمی کردم که این عکس، ثبت جالبی باشد،پس آن را دست نخورده رها کردم ، هر چه مدت زمان بیشتری گذشت بیشتر به آن علاقه مند گشتم.

Eric Kim; London, 2014
Eric Kim; London, 2014

عکس مورد نظر را به تعدادی از دوستان نزدیک خود نشان دادم و همگی توافق داشتند بر قوی بودن آن. در رابطه با بعضی از عکس ها، هرچه بیشتر آنها را رها کنید، بیشتر به آنها علاقه مند خواهید شد. و در رابطه با مابقی، هر چه مدت زمان طولانی تری بگذرد، کمتر مورد پسندتان خواهند بود.
وجود آب و روغن را در یک بطری تصور کنید. بطری را به شدت تکان می دهد و آب و روغن با هم مخلوط می شوند. هرچه مدت زمان بیشتری صبر کنید، روغن کامل تر بر سطح آب قرار می گیرد (همانند عکس های خوب شما) در حالی که آب در زیر روغن و در پایین بطری خواهد نشست (همانند عکس های ضعیف).

اریک کیم
مترجم: داوود مددپور
ویراستار: طناز شهرخ

Share your thoughts